جناب امير المؤمنين عليه السّلام است ، زيرا كه ابن طلحه تصريح كرده به اينكه حديث غدير از اسرار آيهء مباهله است كه چون جناب امير المؤمنين عليه السّلام بنص آيه نفس حضرت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله است ، لهذا حضرت رسول خدا صلى اللَّه عليه و سلم ثابت كرد براى جناب امير المؤمنين عليه السّلام بحديث غدير هر چيزى كه ثابت بود بر مؤمنين عموما براى آن جناب . و ظاهر است كه از جمله امورى كه براى جناب رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بر مؤمنين ثابت است اولويت آن حضرت به تصرف در نفوس و اموال ايشان است ، و نيز وجوب اتباع و انقياد آن حضرت در جميع احكام و اوامر و نواهى براى مؤمنين ثابت است ، پس اين معنى براى جناب امير المؤمنين عليه السّلام هم ثابت باشد ، و همين است عين امامت و خلافت ، لا غير . و معهذا خود ابن طلحه تصريح كرده كه از جمله امورى كه براى جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله ثابت بوده آنست كه آن جناب اولى بمؤمنين ، و سردار مؤمنين بود ، و اولويت بمؤمنين و سردارى ايشان : عين امامت است . و نيز اعتراف ابن طلحه كه اين مرتبهء ساميه و منزلت شامخه و درجهء عليه و مكانت رفيعه است كه جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله حضرت امير المؤمنين عليه السلام را به آن تخصيص كرده ، نه غير آن جناب را ، صريح است در افضليت آن جناب . و علاوه بر اين همه تصريح مؤكد ابن طلحه به اينكه يوم الغدير يوم عيد و موسم سرور براى اولياى جناب امير المؤمنين عليه السّلام است ، هم قلوب سنيه را چنان كه مىبايد مىسوزد ، و مايهء خجل و ندامت براى شاهصاحب كه زبان درازى بر تعيد بعيد غدير در باب فقهيات به كار برده‌اند مىاندوزد ،